Architektura baroku

Materiał i konstrukcja

Materiałami, które znalazły nowe zastosowanie w budownictwie, są żeliwo i stal. Jako materiał konstrukcyjny w pierwszym etapie wprowadzono je do budownictwa przemysłowego. Klasycyzm nie wnosi żadnych nowych rozwiązań konstrukcyjnych. Jako przekrycia występują sklepienia lustrzane i beczkowe, zdobione barwną dekoracją profilowaną w gipsie lub drewnie. Szerokie zastosowanie znajdują stropy belkowe, belkowo-kasetonowe oraz lekkie stropy płaskie z fasetami. W architekturze nie wprowadza się nowych elementów w kompozycji budynku w odniesieniu do poprzednio już omówionych stylów. Operowanie formą klasyczną kolumnad, portyków, belkowań, kopuł, tympanonów i pilastrów sprawia, że forma podporządkowuje sobie treść i funkcje budynku. Zanika wybujałość barokowych kompozycji i fantazje rokokowe. Motywy dekoracyjne i ornamenty, jeżeli występują, mają kształt spokojny i skromniejszy. Detal w tej architekturze charakteryzuje płaskie opracowanie. To samo dzieje się z układami ścian: łuki i pilastry przylegają do nich płasko, rysowane na ich tle z umiarem i powściągliwością. Sklepienia coraz częściej zastępowane są przez płaskie stropy. W reprezentacyjnych pomieszczeniach są one kasetowane. Zewnętrzny wystrój otrzymuje uroczysty i monumentalny charakter. Forma antyczna staje się nieraz jedynym sprawdzianem służącym do oceny dzieła architektonicznego.

ArchitekturaBaroku.info